Uzgadnianie czasów w języku francuskim działa tylko w przypadku do zdań złożonych, ktore zaczynaja sie w czasie przeszłym.
Jeśli czynność po słowie “que” dotyczy przyszłości bliskiej, tego, co się miało zdarzyć za niedługo, to ta druga część zdania jest powiedziana w następujący sposób. Czasownik "aller" odmieniony jest w l'imparfait" i dostawiony jest do niego bezokolicznik
- J’ai dit que j’allais faire. => Powiedziałam, że zrobię (niedługo).
Jeśli czynność po słowie “que” dotyczy przyszłości dalszej, takiej, ktora wyrazona byla na poczatku za pomoca czasu "le futur simple", to druga część zdania zamienia sie w "le conditionnel".
- Je ferai => J’ai dit que je ferais. => powiedziałam, że zrobię
- J’ai dit que j’arriverais dimanche. => powiedziałam, że przyjdę w niedziele
Jeśli czynność po słowie “que” dotyczy przeszłości, czegos, co sie stalo jeszcze wcześniej niż “powiedziałam”, to używamy czasu le plus-que-parfait.
- J’ai dit que j’étais arrivée dimanche. => Powiedziałam, ze przyjechalam w niedziele
- J’ai dit que j’avais mangé une pomme. => Powiedziałam, ze zjadlam jablko.
Jeśli czynność po słowie “que” dotyczy tego samego momentu, tak jakby cos sie działo w tym samym czasie, to w drugiej czesci zdania używamy czasu l’imparfait.
- J’ai dit qu’il aimait la pêche. => Powiedziałam, że lubił łowić.
- Je ne savais pas que j’étais malade. => Nie wiedzialam, ze bylam chora.
- Salut, ça va. Je dors à Gdansk. Tu pars avec moi ?
- Quoi? Pardon, j’ai pas compris.
- J’ai dit que je dormais à Gdansk. J’ai demandé si tu partais avec moi.
- Salut, ça va. Je vais dormir à Gdansk. Tu partiras avec moi ?
- Quoi? Pardon, j’ai pas compris.
- J’ai dit que j’allais dormir à Gdansk. J’ai demandé si tu partais avec moi.