Les articles indéfinis

Les articles indéfinis, "le sujet préféré" de chaque élève, qui les a étudié au moins une fois. Pourquoi dit-on "un placard" et pas "une placard" ? Comment faire la différence entre ces deux mots ? Comment mettre tout en place ? Dans cet article, je vous expliquerai tout par rapport aux articles indéfinis. Ce sera notre point de départ. 

Vous pouvez également lire l'article ci-dessous en polonais. La traduction se trouve sous la version française.

Cependant, je vous suggère de lire cet article d'abord en français puis en polonais.

Le problème dont je vous parle dans cet article est très théorique, alors bien sûr si vous ne comprenez rien en français, lisez-le tout de suite en polonais.


J'ai également préparé un certain nombre d'exercices concernant ce sujet qui vous aideront à mieux tout comprendre.

Des indications concernant l'accès aux exercices se trouvent à la toute fin.


Bonne chance Gosia.

Les articles indéfinis en français sont des mots qui, comme leur nom l'indique, indiquent que quelque chose n'est pas précisément défini ou identifié. Ils se placent devant un nom ou devant un adjectif, s'il y en a un. 

Lorsque vous utilisez un article indéfini, vous parlez de quelque chose de manière générale, sans entrer dans les détails.

• Cette chose est ordinaire.
• Elle n'est pas unique.
• Elle existe en grande quantité.
• On ne connait pas bien cette chose.

IL Y A TROIS ARTICLES INDÉFINIS EN FRANÇAIS : "UN" ET "UNE", "DES".

• L'article indéfini "UN" s'utilise devant les noms masculins singuliers.
• L'article indéfini "UNE" s'utilise devant les noms féminins singuliers.
• L'article indéfini "DES" s'utilise devant les noms masculins ou féminins pluriel.

Exemples :  

• "Un chat" => un chat que l'on ne connait pas vraiment, nous ne savons pas de quel chat on parle, ça peut être n'importe quel chat qui existe dans le monde

• "Une voiture" => une voiture que l'on ne connait pas vraiment, ça peut être n'importe quelle voiture qui existe dans le monde

• "Des enfants" => des enfants que l'on ne connait pas vraiment, n'importe quels enfants qui existent dans le monde

Il est important de noter que ces articles ne sont jamais utilisés devant les noms propres, comme les prénoms ou les noms de famille. 

Par exemple, vous ne diriez jamais "un Paul" ou "une Marie", mais simplement "Paul" ou "Marie". 

Ils ne sont jamais utilisés devant les noms abstraits, comme "l'amour" ou "la liberté".

Ils ne sont jamais utilisé devant les noms des choses uniques, comme "le Soleil" ou "la Lune".

Il est également important de savoir que les articles indéfinis en français peuvent être utilisés avec des verbes d'état, comme "être" ou "avoir", pour exprimer l'idée de possession.

Dans ces deux phrases que vous aller lire, l'article indéfini "un" ou "une" signifie aussi 1 e pas 2.

Exemples :

• J'ai un chat. (J'ai 1 chat, pas 2 chats.)
• Je suis une voiture. (Je suis 1 voiture, pas 2 voitures.)
• Je suis une fille, pas un garçon. 
• Vous êtes un spécialiste ? 

Enfin, il est à noter que les articles indéfinis en français peuvent être utilisés avec des adjectifs pour exprimer l'idée de quelque chose de nouveau ou de différent.

Exemples :

• J'ai un nouveau livre.
• C'est une méthode intéressante.
• J'ai une nouvelle copine.
• Tu as une nouvelle robe ?
• C'est un grand problème.  

Dans ces cas-là, l'article indéfini est placé devant l'adjectif et non pas devant le nom. Cette utilisation des articles indéfinis est également très courante en français et permet de mettre l'accent sur l'adjectif en question.

En résumé, les articles indéfinis en français sont des mots très utiles qui permettent de parler de quelque chose de manière générale ou de faire référence à un élément qui fait partie d'un groupe ou d'une catégorie.

Les articles indéfinis ne sont jamais utilisés devant les noms propres ou abstraits.

Ils peuvent être utilisés avec des verbes d'état ou de possession, ainsi qu'avec des adjectifs pour mettre l'accent sur un trait particulier.

WERSJA PO POLSKU:

Rodzajniki nieokreślone w języku francuskim to słowa, które, jak sugeruje ich nazwa, wskazują, że coś nie jest dokładnie zdefiniowane lub zidentyfikowane.

Umieszcza się je przed rzeczownikiem lub przed przymiotnikiem, jeśli taki występuje.

Kiedy używasz rodzajnika nieokreślonego, mówisz o czymś ogólnie, bez wchodzenia w szczegóły.

• Ta rzecz jest zwyczajna.
• Nie jest wyjątkowa.
• Występuje w dużych ilościach.
• Nie znamy tej rzeczy zbyt dobrze.
• Można by ją określić słowem : jakiś, jakaś, albo jakieś.

W JĘZYKU FRANCUSKIM SĄ TRZY RODZAJNIKI NIEOKREŚLONE: „UN”, „UNE”, „DES”.

Rodzajnik nieokreślony „UN” jest używany przed rzeczownikami rodzaju męskiego w liczbie pojedynczej.

Rodzajnik nieokreślony „UNE” jest używany przed rzeczownikami rodzaju żeńskiego w liczbie pojedynczej.

Rodzajnik nieokreślony „DES” jest używany przed rzeczownikami rodzaju męskiego lub żeńskiego w liczbie mnogiej.

Przykłady:

„Un chat” => (jakiś) kot, którego tak naprawdę nie znamy, nie wiemy o jakim kocie mówimy, może to być jakikolwiek kot, który istnieje na świecie

„Une voiture” => (jakiś) samochód, którego tak naprawdę nie znamy, może to być dowolny samochód, który istnieje na świecie

„Des enfants” => (jakieś) dzieci, których tak naprawdę nie znamy, jakiekolwiek dzieci, które istnieją na świecie

Należy zauważyć, że rodzajniki te nigdy nie są używane przed rzeczownikami własnymi, takimi jak imiona lub nazwiska.

Na przykład nigdy nie powiedziałbyś „Un Paul” lub „Une Maria”, ale po prostu „Paweł” lub „Maria”.

Rodzajniki nieokreślone nigdy nie są używane przed rzeczownikami abstrakcyjnymi, takimi jak „l’amour (miłość)” czy „la liberté (wolność)”. Nie ma “jakiejś miłości”, czy “jakiejś wolności”. Są to pojęcia ogólne. Oczywiście "jakiś kot", czy "jakiś samochód", mają już sens.

Rodzajników nieokreślonych nigdy nie używa się przed nazwami pojedynczych, unikatowych rzeczy, takich jak na przykład „le Soleil (Słońce)” czy „la Lune (Księżyc)”. Nie ma “jakiegoś Słońca”, czy “jakiegoś Księżyca”. Są to pojęcia bardzo konkretne. Są to nazwy własne, jak Paul, czy Maria. 

Ważne jest również, aby wiedzieć, że rodzajniki nieokreślone w języku francuskim mogą być używane z czasownikami stanu, takimi jak „être” lub „avoir”, aby wyrazić ideę posiadania czy bycia.

Przykłady:

• Je suis une fille, pas un garçon. => Jestem dziewczyną, nie chłopcem.
• Czy jest pan specjalistą? => Vous êtes un spécialiste ?

W dwóch kolejnych zdaniach, które za chwilę usłyszysz i przeczytasz, rodzajnik nieokreślony „un” lub „une” oznacza również 1, a nie 2 na przykład. Chodzi o ilość.

Przykłady:

• J’ai un chat. => Mam kota. (Mam 1 kota, a nie 2 koty.)
• J’ai une voiture. => Mam samochód. (Mam 1 samochód, a nie 2.)

Na koniec należy zauważyć, że rodzajniki nieokreślone w języku francuskim mogą być używane z przymiotnikami, aby wyrazić ideę czegoś nowego lub innego.

Przykłady:

• J’ai un nouveau livre. => Mam nową książkę.
• C’est une méthode intéressante. => Jest to ciekawa metoda.
• J’ai une nouvelle copine. => Mam nową dziewczynę.
• Tu as une nouvelle robe ? => Czy masz nową sukienkę?
• C’est un grand problème. => To duży problem.

W takich przypadkach rodzajnik nieokreślony umieszcza się przed przymiotnikiem, a nie przed rzeczownikiem.

Takie użycie rodzajników nieokreślonych jest również bardzo powszechne w języku francuskim i pomaga podkreślić dany przymiotnik.

Podsumowując, rodzajniki nieokreślone w języku francuskim to bardzo przydatne słowa, które pozwalają mówić o jakiejś niezbyt konkretnej rzeczy, lub odnosić się do elementu, który jest częścią grupy lub kategorii.

Rodzajników nieokreślonych nigdy nie używa się przed rzeczownikami własnymi lub abstrakcyjnymi.

Mogą być używane z czasownikami “être (być) lub “avoir (mieć), a także z przymiotnikami, aby podkreślić określoną cechę.